Muzyka rock and rollowa.
Muzyka rockowa i bigbitowa odbierana była przez rząd jako zagrożenie, pozwalała marzyć o lepszym, bardziej kolorowym życiu, oderwaniu od kieratu pracy i co najgorsze, pokazywała że gdzieś ludzie inaczej żyją. Do Polski moda na rock and rollowa muzyke dotarła w roku 1959 - mimo wszystko nie udało się ówczesnym decydentom zatrzymać tego nowego trendu muzyki , nie udało się na jej drodze postawić szczelnej tamy na granicy naszego bloku. W szczególnosci na poczatku lat 60-tych najbardziej popularne były wtedy muzyczne audycje radiowe Radia Luxenburg i Radia Wolna Europa będąc dla wielu młodych fanów muzyki beatowej i innych stylów muzycznych „zgniłego Zachodu” jedynym kontaktem ze światem za „żelazną kurtyną”. Mimo to, że stacje były bardzo zagłuszane, codziennie po wieczornych wiadomościach w "Radio Wolna Europa" siadałem przed nowym radioodbiornikiem STOLICA (ze wskaźnikiem dostrojenia zwanym "magiczne oko"). Z dreszczykiem emocji słuchałem audycji "Rendez-vous o 6.10", prowadzonej przez Jana Tyszkiewicza który prezentował najnowsze światowe przeboje rocka oraz beatu. Gwiazdami programów byli wtedy: król Rock and Rolla - Elvis Presley, Bill Haley, Pat Boone, Fats Domino, Little Richard, Chuck Berry, Jerry Lee Lewis, Nat King Cole, Perry Como, Dean Martin, Paul Anka, Dion z zespołem The Belmonts, zespół The Platters i wielu, wielu innych.
Na polskim rynku w okresie późniejszym niezapomniany Lucjan Kydryński w swojej "Rewii piosenek", prócz utworów wykonywanych przez Edith Piaff, Dalidy i Earth Kitt, od czasu do czasu coraz odważniej nadawał także Brendę Lee czy Paula Ankę. W roku 1959 powstał w Polsce pierwszy zespół rock and rollowy, pod nazwą - Rhythm and Blues. Inicjatorem założenia tej grupy był nazywany ojcem polskiego rocka i beatu Franciszek Walicki, dziennikarz wcześniej zaangażowany w popularyzację w Polsce muzyki jazzowej (Sopocike festiwale 1956, 1957). Pierwszy koncert tej grupy odbył się 24 marca 1959 w gdańskim klubie Rudy Kot. Warto przypomnieć pierwszy skład Rhythm and Bluesa: Leszek Bogdanowicz (gitara ), Leszek Szymański (kontrabas - gitara basowa nie była jeszcze wtedy w powszechnym użyciu), Andrzej Sułocki (fortepian), Jan Kirsznik (saksofon tenorowy), E. Malicki (perkusja), oraz wokaliści: Marek Tarnowski i Bogusław Wyrobek. W tym samym roku do zespołu, dokoptowano jeszcze dwóch wokalistów: Andrzeja Jordana i Wasila Michaja, znanego nam do dziś jako - Michaj Burano doskonałego imitatora Elvisa Presleya.
Po początkowych sukcesach zespołu, na wskutek krytyki sterowanej przez władze i w efekcie zdemolowania kilku sal Ministerstwo Kultury wydało zakaz występów w większych salach. Tego samego dnia, w którym rozwiązano coraz czesciej krytykowany Rhythm and Blues. Dnia 22 czerwca 1960 roku, również w Gdańsku dzieki Franciszkowi Walickiemu powstał inny zespół - Czerwono Czarni który kontynuował działalność RaB. Za jego sprawą określenie Big Beat, które miało zmylić władze. W polskim radio lat sześćdziesiątych muzyka z zachodniej sceny była gościem. Zaczęła się pojawiać podobnie jak płyty analogowe (do tej pory dostępne były plastikowe pocztówki dźwiękowe) dopiero na początku lat siedemdziesiątych również w audycji radiowej Marka Gaszyńskiego "Popołudnie z młodością" w I programie polskiego radia.
W latach 60-tych rozpoczęły się w Operze Leśnej w Sopocie Międzynarodowe Festiwale Piosenki, o czym w ostatniej czesci muzyki XX wieku.
Przedstawicielami Big-Beatu światowego byli we wczesnym okresie swojej twórczości The Beatles.
Pierwszy koncert zespołu Czerwono Czarni odbył się 23 lipca 1960 roku w Klubie Studentów Wybrzeża Żak w Gdańsku. Z zespołem śpiewali: Marek Tarnowski, Michaj Burano, Helena Majdaniec Karin Stanek, Katarzyna Sobczyk Wojciech Gąssowski, Jacek Lech i Maciej Kossowski oraz Toni Keczer. W roku następnym Czerwono Czarni ruszyli w trasy koncertowe, pozwolono im wystąpć nawet w telewizji, latem 1961 roku zespół zainaugurował słynny Sopocki Non Stop, "salon" taneczny tuż przy molo, lokal najmodniejszy wówczas w całej Polsce, gdzie trzeba się było pokazać (ja też tam byłem, miód i wino piłem).
Żadne inne występy, żadna płyta nie spopularyzowała wówczas zespołu tak, jak występy w Non Stopie. Dnia 13 kwietnia 1967 wystąpili obok The Rolling Stones podczas ich koncertu w Warszawie.
Jeszcze w roku 1961 Franciszek Walicki utworzył nowy zespół Niebiesko Czarnych. Pierwszym kierownikiem muzycznym zespołu został Jerzy Kossela. Debiutancki koncert zespołu odbył się w 24 marca 1962 roku w klubie Żak w Gdańsku. W październiku 1962 roku do grupy NC dołączyli Czesław Wydrzycki-Niemen i Krzysztof Klenczon. W latach następnych wielką popularność zdobyły wystepujące z Niebiesko Czarnymi dwie młode wokalistki Ada Rusowicz i Helena Majdaniec. Później w skład zespołu wchodzili także m.innymi Michaj Burano, Wojciech Korda. W grudniu 1963 roku zespół wystapił w paryskiej "Olimpii" i nagrał pierwszą na zachodzie płytę. Z repertuaru nagranego przez Niebiesko Czarnych wynika, że rok 1962 był w Polsce rokiem twista. W rzeczywistości - nagrywano twisty, oryginalne, jak i przerobione z polskich piosenek. Ta taneczna moda ruszyła w Polskę oczywiście z Sopockiego Non Stopu, gdzie twist na parkiecie królował.
W 1964 roku dobrego dla naszej muzyki, przybyło zespołów grających rock and rolla - Tajfuny, Chochoły, Dzikusy. Dwie grupy, które dotychczas były liderami: Niebiesko Czarni i Czerwono Czarni wzbogaciły swój repertuar o polskie utwory.
Dnia 23 stycznia 1965 roku powstał zespółCzerwone Gitary jedna z najbardziej znanych grup polskiego big beatu. Założony przez Jerzego Kosselę i Henryka Zomerskiego 3 stycznia 1965 roku, w Gdańsku Wrzeszczu. W pierwszym składzie występowali jeszcze Bernard Dornowski, Krzysztof Klenczon i Jerzy Skrzypczyk. Pod koniec 1965 odszedł Henryk Zomerski, a jego miejsce zajął Seweryn Krajewski. Swoje największe sukcesy zespół osiągnął w pierwszych 5 latach istnienia. W 1970 roku z grupy odszedł współlider, Krzysztof Klenczon (1942-1981) i założył wiosną zespółTrzy Korony.
W 1965 roku powsta ły także inne znane zespoły. W Rzeszowie w sierpniu powstaje Blackout założony przez gitarzystę i wokalistę Tadeusza Nalepę, wokalistę Stanisława Guzka (Stan Borys) oraz Mirę Kubasińską. Najbardziej znanymi przebojami grupy są "Anna" i "Gdybyś kochał hej". Zespół Breakout to kolejna grupa która powstała w roku 1968 z Tadeuszem Nalepa i Mirą Kubasińską
Polanie to pierwszy polski zespół rhytm and bluesowy który powstał również w sierpniu 1965 roku w Łodzi.
Andrzej Zieliński założył latem 1965 roku w Krakowie wraz z kolegami grupę rockową Skaldowie.
Nie sposób jednak wymienić wszystkich zespołów które powstały w latach 60- i 70-tych, jednak niektóre z nich to: Akwarele z Niemenem, Bizony, Trubadurzy z Krzysztofem Krawczykiem, Dżamble, ABC z Haliną FrąckowiakHeliosi z Edwardem Hulewiczem, Szwagry oraz grupa No To Co z Piotrem Janczerskim.
Muzyka popularna.
Monopolistyczna firma Polskie Nagrania wydawała longplaye, przede wszystkim zaś płyty składankowe, na których powtarzały się te same od lat nazwiska. Cieszono się więc takimi wykonawcami, jak m.in. Maciej Koleśnik "Głęboka studzienka" i "Wlazł kotek na płotek", Jerzy Michotek "Woziwoda" i "Nie ma kwiatów dla Marianny", Chór Czejanda "Marina", Maria Koterbska "Parasolki", Mieczysław Fogg "W małym kinie".
W roku 1961 odbył się w Operze Leśnej w Sopocie pierwszy Międzynarodowy Festiwal Piosenki, którego pomysłodawcą był Władysław Szpilman, wówczas Dyrektor Muzyczny Polskiego Radia.
Festiwal odbywał się w dniach 25-27 sierpnia i był podzielony tematycznie na: Dzień Polski, Dzień Międzynarodowy i koncert pod nazwą "Piosenka nie zna granic". Nasz kraj reprezentowało 10 osób, m.in. Ludmiła Jakubczak, Jerzy Połomski, Sława Przybylska, Hanna Rek, Irena Santor i Violetta Villas. Zapowiadali m.in. Irena Dziedzic i Lucjan Kydryński, a grały orkiestry radiowe Stefana Rachonia i Edwarda Czernego. Pierwsza połowa lat 60-tych to dobry okres dla piosenkarek: Ireny Santor, Marii Koterbskiej, Sławy Przybylskiej, Katarzyny Bovery oraz Reny Rolskiej.
Pierwszy Festiwal Opolski odbył się w 1963 roku, byla to impreza bardzo ważna w naszym przemyśle muzycznym. Nie sposób przecenić rolę tych festiwali - tam kształtowała się piosenkarska moda, tam powstawały nowe nurty, nowe gatunki muzyczne, tam publiczność nobilitowała artystów. Nazwiska kilku laureatów tego pierwszego festiwalu: Ewa Demarczyk, Bohdan Łazuka, Agnieszka Osiecka, Zygmunt Konieczny, Piwnica Pod Baranami, Czerwono Czarni i tytuły kilku piosenek: "Czarna Mańka", "Rudy rydz", "Ballada cygańska", "Chłopiec z gitarą", "Pod papugami", "Autostop"...
W dalszych latach 60-tych dużą popularnością miłośników muzyki cieszyli się: Filipinki, Alibabki, Bogdan Łazuka, Violetta Villas, Anna German, Krystyna Konarska, Halina Kunicka, Tadeusz Woźniakowski, Ewa Demarczyk, Piotr Szczepanik Wojciech Młynarski, Krzysztof Cwynar, Zdzisława Sośnicka, Irena Santor, Jerzy Połomski i wiele innych. ax